Wat is advaita Vedanta?
Advaita Vedanta is een weg die je leert om het antwoord op de vraag -”wat is waarheid, wie BEN ik werkelijk?”- niet buiten jezelf te zoeken, maar in het diepste van je wezen. Advaita Vedanta formuleert de meest nauwkeurige verwijzingen naar het antwoord op deze vragen. Antwoorden die gelijk staan aan de totale realisatie ervan. Het is groter dan het begrip over de relativiteitstheorie en simpeler dan een vierstuiverroman. Het is een pad voor diegenen die door de façades van religie hebben leren kijken, voor diegenen welke over de grenzen van hun perceptie hebben gezien, voor hen die even oog in oog met God hebben gestaan, voor hen die in verwarring zijn over “de” werkelijkheid, enzovoorts.
 
Advaita wijst ook op dualiteit waarin en waardoor ons leven zich afspeelt en hoe dualiteit zich in ons denken, ons handelen en ons wereldbeeld heeft vastgezet.
Het gaat er dan niet om dat dualiteit verkeerd is of bestreden dient te worden, want ons leven is daar schatplichtig aan, het gaat er om dat dualiteit gezien en begroet wordt voor wat het werkelijk is. Namelijk een basisvoorwaarde tot het fysieke leven zoals wij dat kennen. Denk bijvoorbeeld aan celdeling, een wordt twee, wordt vier enzovoorts.
Zo is ons lichaam opgebouwd vanaf de conceptie, en zal het afgebroken worden nadat de levensadem is geweken. Precies zo is dat voor alle levende wezens om ons heen. Wezens waarvan wij afhankelijk zijn voor ons voedsel, de planten en dieren. Maar ook in termen van heet, koud- water, vuur- hard, zacht- et cetera. Ook zonder die tegengestelden is ons leven niet mogelijk. Een stap verder is de dualiteit in onze mentale gesteldheid. Goed, kwaad, eerlijk, oneerlijk, voor of tegen, doen of niet doen, ik en jij, wij en de anderen, gelukkig, ongelukkig … wel, niet, waar of niet waar… Is, dat verkeerd of goed? Alles waar we ons mee definiëren, onderscheiden, is voortgekomen uit dualiteit. Zelfs ons vermogen tot taal. Ontwikkelt en geëvolueerd uit diezelfde eerdergenoemde celdeling die op zijn beurt weer afhankelijk was van omstandigheden zoals hitte, koude, zacht warm, nat en droog, licht en duister. Het ene verdrijft het ander of het ander omarmt het ene, laat weer los of houdt juist vast en vinden vorm en bestemming door miljarden jaren heen. Jij en ik. Die dualiteit, om en in ons zien, herkennen en observeren, net zolang totdat die eeuwige cirkelgang van schepping, vernietiging, geboorte en dood werkelijk is gekend waardoor het als vanzelf de plaats inneemt die het inneemt. Zo kan het dan gezien worden in de openheid waarin het verschijnt. In de openheid die we zijn.