Over advaita als concept
Nathan Wennegers

Enkele vragen en antwoorden…

Vraag: Wat is jouw link met Advaita en/of non-dualiteit?

Nathan Wennegers: Praktisch of als concept?

Vraag: Zou je jouw visie willen toelichten. Er iets meer over kunnen zeggen?

Antwoord: Advaita zelf is een grappig concept. Je kunt er diverse boeken over lezen en er zelfs voor naar India gaan of gewoon hier in Nederland bijvoorbeeld een satsang bezoeken! Laat je het concept los en kijk je puur naar je eigen leven dan valt je hoogstens je eigen verkramping op, hoe je in relatie leeft met anderen: mensen, dieren en natuur.

Vraag: In hoeverre heeft Advaita en/of non-dualiteit jou veranderd of jouw kijk op het leven beinvloed?

Antwoord: Voor Advaita kende ik vooral Boeddha, Jezus, Krishna, Krishnamurti, Osho,... Later kreeg ik meer een gevoel voor Advaita. Maar toen waren mijn hersenen al vol van andere invalshoeken! Ik herkende later overeenkomsten en begon op die manier ook Advaita te waarderen. Het begrip zelf, heeft me ook geïnspireerd, de betekenis van het woord zelf: niet-twee. Mijn verandering ligt in de omarming van al mijn frustraties. Eerst mogen die er zijn en dan wil je toch wel dat ze ophoepelen maar je hebt ze zelf in het leven geroepen, dus daarin ligt dus ook weer de praktijk. Een andere manier van leven, dat niet moet maar geboren wordt binnen je eigen intelligentie, inzicht hier en nu.

Vraag: Kan je er iets dieper op ingaan op dit inzicht?

Antwoord: Kijken naar jezelf is wijsheid een kans geven. Kijk je niet naar jezelf dan ga je vooral kijken naar anderen en zeg je dat je mensenkennis hebt. Misschien doe je zelfs een opleiding tot psycholoog/geestelijke hulpverlener en beweer je op die manier anderen te helpen. Kijk je naar jezelf, dan heb je zelfkennis en zelfkennis is direct. Maar raak je verkrampt dan zoek je 'huis-tuin- en keukenmiddeltjes' om zo snel mogelijk je gewoon goed te voelen. Dat betekent dat wat je ziet bij jezelf je eigenlijk niet aanstaat maar je weigert ook er verder echt praktisch dieper op in te gaan.

Vraag: Is daar Advaita nodig om tot een dergelijk inzicht te komen?

Antwoord: Een goed leraar kan als een spiegel werken. Je vluchtpogingen krijg je dan lekker op die manier onder ogen! Een bekend leraar was Sri Nisargadatta, die op die manier werkte.

Vraag: Wie was jouw leraar dan binnen deze 'traditie'?

Antwoord: Ik heb ooit spontaan Alexander Smit ontmoet in Amsterdam in een centrum de Kosmos. Bij deze ontmoeting kenden we elkaar niet, we wisten echt niets van elkaar maar er was die wederzijdse aantrekkingskracht en we besloten met elkaar daar in het theehuis wat te drinken. Veel later bezocht ik een drukke bijeenkomst van hem maar dat vond ik maar niets. Er was niet die warmte, die ik toen eerder had ervaren... Ik heb ook eens drie uur tegenover Philip Renard gezeten bij Philip thuis, we gingen met elkaar dieper in op het gedrag van mensen die zich verbonden voelen met o.a. Advaita. Verder heb ik eens een satsang van Isaac Shapiro bijgewoond, vond ik vrij gewoon, relaxed, zogezegd. ... Heden heb ik de alleraardige Dick Sinnige leren kennen via Facebook, we hebben elkaar al drie keer ontmoet, gewoon alles in de sfeer van openheid. Maar ik heb nimmer een leraar gehad van die traditie maar wel in het licht van non-dualiteit. Dat was de leraar en genezer Jezus.

Vraag: In welke zin zie je Jezus als een leraar van non-dualiteit?

Antwoord: Wie mij ziet heeft de Vader gezien. Ik en God zijn een. Zomaar wat non-dualistische uitspraken van hem.

Vraag: Ja dat klopt. Zo heb ik het nog niet gezien. Is non-dualiteit iets waarvan uit jij leeft of is het een van de vele inzichten die je hebt gehad op je geestelijk pad?

Antwoord: Ik leef vanuit mijn inzicht en ervaren. Je kunt dat non-dualistisch noemen, omdat ik verder geen afgescheidenheid propageer! Ook het 'bordje' Advaita geeft iets weer wat ik voor mezelf heb verwezenlijkt.

Nathan Wennegers
www.non2.nl