Een grootse ontmoeting.

In de jaren waarin ik Alexander bezocht viel het me op met hoeveel respect en liefde hij altijd sprak over zijn leermeester Nisargadatta Maharaj. Deze demonstratie van dankbaarheid jegens zijn Guru maakte voor mij de betekenis van overgave duidelijk. Overgave niet in de zin van overgave aan een persoon, een object of een idee. Het gaat om overgave in de zuivere zin van het woord, overgave aan dat wat zich hier en nu manifesteert, het opheffen van de schijnbare tegenstelling tussen dat wat wij benoemen als Goddelijk, spiritueel, mystiek en het zogenaamde "eigen" dagelijkse leven. Alexander kon niet betrapt worden op het hanteren van een enkel concept. Zijn veelzijdigheid liet dit niet toe. Hij maakte dankbaar gebruik van tradities en diverse invalshoeken. Alexander was nu eenmaal een artiest, een kunstenaar, en maakte gebruik van deze aanleg waardoor het onderricht nooit als saai werd ervaren. De weekeinden en de weken in Epe en Garderen stonden vaak in het teken van geschriften zoals bijvoorbeeld Ramana Maharshi's Upadesha Sara , de Amritanubhava van Jnaneshwar of over de oude Cheng. Dit gelardeerd met anekdotes aangaande zijn leermeester Nisargadatta maakte dat ik in deze bijeenkomsten op het puntje van mijn stoel zat. Soms kon hij zich vreselijk bemoeien met persoonlijke aangelegenheden van de leerlingen. Zo leek het althans (hij genoot daar dan ook zichtbaar van), maar altijd zat in deze bemoeienis de kern van het onderricht. De verwijzing naar het ultieme zelf.

Toen ik in 1987 of 1988 voor het eerst kennis maakte met Alexander vroeg hij mij "wat kom je doen?" Omdat ik ooit in een boekje van Amrito iets had gelezen over "wakker worden" stamelde ik maar "ik wil wakker worden". "Ben je dat dan niet?", vroeg Alexander. Op dat moment kon ik niets anders zeggen dan nee. Ik weet nog dat ik heel ongemakkelijk op de verwarming had plaatsgenomen en wenste op dat moment dat ik nooit was gekomen.

Het onaangename gevoel bekroop me dat Alexander me nu wel zou gaan doorzagen, "Je bent welkom" sprak hij. "Hoe heet je ook al weer?" Volker Hinten, "nogmaals?" "Volker van voren en Hinten van achteren"... antwoordde ik. Dat vond hij geloof ik wel grappig. Het directe contact die Alexander onderhield met de leerling bleek uit meerdere voorvallen. Door een uitspraak van hem was ik, vlak na een lezing, diep geraakt. Nu heb ik de gewoonte om soms te fluiten. Toen ik naar buiten liep floot ik een melodie welke aansloot bij het gevoel wat ik had. Opeens hoorde ik iemand die op harmonieuze wijze de tweede stem meefloot. Verbaasd keek ik op om te zien wie dat deed. Het was Alexander die, zo'n twintig meter verder, bij zijn auto stond. Hij knikte me vriendelijk toe voordat hij instapte ...  Dat bijzondere contact is nooit meer verloren gegaan.
 
Dank je wel Alexander, 

Sri Parabrahmadatta Maharaj

Tot nu toe zijn er een viertal boeken bekend van Alexander. Niet alle boeken zijn meer in de handel, maar de kans dat er heruitgaves komen bestaat. Info hierover kunt u opvragen bij de betreffende uitgevers.

Voor zijn leerlingen is er een kleine beperkte uitgave geweest genaamd 
"bLoesems van Sri Parabrahmadatta Maharaj" maar deze  is niet in de handel verkrijgbaar. Hieruit zal op deze site hier en daar worden geciteerd.

Gepubliceerde uitgaves;

- Het onmiddellijke zien -  Altamira  isbn  90-6963-451-1
- Kennendheid -  Samsara   isbn  90-77228-04-7
- Subjectief gewaarzijn -  Altamira isbn  90-6963-241-1
- Het directe pad - Altamira isbn  90-6963-324-8
- Geschenk van het absolute - Samsara isbn10  94-9141-105-5
isbn13   9789491411052